Lena Frankiewicz
Reżyserka, aktorka. Absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia w Toruniu (1998) i Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Solskiego w Krakowie (2002). W latach 2003- 2008 aktorka Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. Wiercińskiego. W latach 2009-2016 aktorka w zespole Teatru Studio im. Witkiewicza.
Jako reżyserka zadebiutowała w r. 2009 autorskim spektaklem 60/09 w warszawskim Teatrze Wytwórnia, uznanym przez miesięcznik TEATR za debiut roku. Przygotowała scenariusz i wyreżyserowała monodram Doroty Abbe Kto znajduje, źle szukał, oparty na motywach życia i twórczości Agłaji Veteranyji, nagrodzony za debiut reżyserski na Festiwalu m- Teatr.
Na scenie Teatru im. Jaracza w Łodzi inscenizowała Wassę Żelaznową Gorkiego z Gabrielą Muskałą w roli tytułowej (2016). Z aktorką współpracowała także w Teatrze Narodowym, gdzie zrealizowała Jak być kochaną wg Kazimierza Brandysa z Muskałą w głównej foli Felicji (2019). Przygotowała muzyczne Listy na wyczerpanym papierze Osieckiej i Przybory w Teatrze Polskim im. A. Szyfmana w Warszawie (2013). W 2016 miała miejsce premiera spektaklu Komeda wg tekstu Jarosława Murawskiego inspirowanego wspomnieniami bliskich oraz przyjaciół Krzysztofa Komedy (koprodukcja łódzkiego Teatru Nowego im. Dejmka oraz warszawskiego Teatru IMKA).
Ponownie reżyserowała teksty Murawskiego – we Wrocławskim Teatrze Lalek przygotowała spektakl dla dorosłych – Moskwin (2018), a w łódzkim Teatrze Nowym Humankę opowiadającą o końcu naszej cywilizacji (2020). W 2017 w toruńskim Teatrze im. Horzycy miała miejsce premiera Roberto Zucco Koltèsa. Kolejne realizacje to Piknik pod Wiszącą Skałą w Teatrze Narodowym, Nieczułość w Teatrze Wybrzeże, Woda w usta we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, Puste miejsca w gdańskim Teatrze Wybrzeże oraz Feblik w Teatrze Narodowym w Warszawie (premiera w czerwcu 2024).
W Teatrze Telewizji wyreżyserowała Dolce vita Holewińskiej i Kowalskiego (spektakl zrealizowany w ramach projektu „Teatroteka” Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych) oraz komedię kryminalną Inkarno wg noweli Brandysa (2019) dla Teatru Telewizji. W Teatrze Polskiego Radia zrealizowała w formie słuchowiska Mężczyznę Zapolskiej (2019), Człowieka spod kaloryfera i Zabieg Posmysz-Piaseckiej (2022). Jest także autorką internetowego filmowego cyklu Aktorzy/ Seniorzy, w którym rozmawia o teatrze z seniorkami i seniorami zawodu aktorskiego.
Na swoim koncie ma także spektakle dla dzieci: Plastusiowy pamiętnik Kownackiej na scenie Teatru Polskiego im. Konieczki w Bydgoszczy (2014), Ziemian Murawskiego i Karolcię wg Marii Kruger we Wrocławskim Teatrze Lalek (2017), Momo w gdańskim Teatrze Miniatura (2022) oraz spektakl dla młodzieży Iwonę, księżniczkę Burbona Fertacz na scenie Teatru Powszechnego im. Hübnera w Warszawie (2015).
Lena Frankiewicz jest laureatką nagrody za reżyserię spektaklu Kto znajduje, źle szukał na 2. Koszalińskich Konfrontacjach Młodych m-teatr (2011), została także wyróżniona nagrodą indywidualną za reżyserię w Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka żywa” w Warszawie (2015). W maju 2021 autorski serial internetowy Kroniki zarazy, w którym zagrała główną rolę otrzymał nagrodę za najlepszy projekt teatralny w sieci, w konkursie DIG IT organizowanym przez Instytut Teatralny w Warszawie. Jej spektakl Nieczułość został nagrodzony za reżyserię, muzykę, kreację aktorską i najlepszy spektakl 2021 roku (nagrody Prezydenta Gdańska i nagrody Marszałka Województwa Pomorskiego).
W 2022 roku wyreżyserowała w WTW spektakl Woda w usta na podstawie nagrodzonej w IV Konkursie Dramaturgicznym sztuki Sandry Szwarc o tym samym tytule. Lena Frankiewicz reżyseruje w WTW spektakl pt. Wspólnota mieszkaniowa, który powstaje na podstawie sztuki Jiříego Havelki. Premiera 22 lutego na Dużej Scenie WTW.