Strona wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

wszystko ma swoją granicę nie wiadomo jak opowiadać o rzeczach gdy przekroczy się ich granicę

11 Garnitur Prezydenta

Malina Prześluga GARNITUR PREZYDENTA

opis

Drobny wypadek: przelatujący ptak zapaskudził garnitur.

Niestety garnitur przyoblekał prezydenta, a stąd do szeregu spiskowych teorii tylko jeden krok…
Garnitur Prezydenta, po czyszczeniu i prasowaniu zaczyna rosnąć i pęcznieć, przejmując władzę. Garnitur, który porzucił Prezydenta zaczyna własne rządy, potęgując chaos i wywołując konflikty. Uwolniony od krępującej obecności właściciela judzi, manipuluje i podsyca antagonizmy. Garnitur pragnie wojny!
W dramacie Maliny Prześlugi ludzie, zwierzęta, upersonifikowane przedmioty i idee tworzą uniwersalny mikrokosmos, celnie odzwierciedlając mechanizmy rządzące światem. Metafory wydają się wręcz biegać (i to dosłownie!) po scenie.

 

Garnitur Prezydenta zdobył II nagrodę w ogólnopolskim konkursie dramaturgicznym wtw:// strefy kontaktu 2016_dramat. czytaj więcej...

 

2 szary ciemniejszy1 szary ciemniejszy4 szary ciemniejszy NO PHOTO   
godzina
110 min.
bez przerwy   
bilety
miejsca
numerowane   
duza scena szary
Duża Scena

prapremiera:
5 marca 2016       

 

24 stycznia  środa  19.15  04 kup bilet
25 stycznia  czwartek  19.15  04 kup bilet
26 stycznia  piątek  19.15  04 kup bilet

 

realizatorzy:

reżyseria, choreografia, teksty piosenek: Cezary Iber

scenografia: Michał Araszewicz

muzyka: Maciej Zakrzewski

projekcje wideo: Michał Jankowski

operator: Przemysław Brynkiewicz 

inspicjentka i asystentka reżysera: Katarzyna Krajewit

 

       

obsada:

Orzełek - Zdzisław Kuźniar

Bocianek - Tomasz Orpiński

Adam Mickiewicz - Krzysztof Kuliński

Juliusz Słowacki - Piotr Bondyra [gościnnie] | Marcin Łuczak

Bardzo charakterystyczny człowiek - Krzysztof Boczkowski

Anna Kowalska - Ewelina Paszke-Lowitzsch

Pani Słowikowa - Jolanta Solarz-Szwed

Ptasie Radio - Maria Kania

Ptasie Radio - Dominika Majewska [gościnnie]

Mężczyzna z toi-toi - Krzysztof Zych

Garnitur Prezydenta - Tadeusz Ratuszniak

Prezydent - Piotr Łukaszczyk [gościnnie]

Dziecko - ***

 

 

wokół spektaklu

 

Potwory i formy
Leszek Pułka, teatralny.pl
czytaj więcej...  
 „Garnitur Prezydenta” we Wrocławskim Teatrze Współczesnym: Tu polecisz, tam polecisz, jakoś zleci
Małgorzata Matuszewska, gazetawroclawska.pl
czytaj więcej...  
Akurat patrzyłem w bok
Jarosław Klebaniuk, teatrdlawas.pl
czytaj więcej... 
 Garnitur zyskał na aktualności
Magda Piekarska, "Gazeta Wyborcza"
czytaj więcej... 
Nieładnie jest wykorzysytwać symbole
Martyna Dębska, dziennikteatralny.pl
czytaj więcej...  
 W Polskę (nie) wierzę?
Karolina Augustyniak, czytamteksty.blogspot.com
czytaj więcej... 

 

A co, jeżeli za każdą władzą stoi ktoś, kto pociąga za sznurki? A co, jeżeli ten ktoś ma kompleks niższości? A co, jeżeli tego kompleksu może się pozbyć tylko dokonując wielkich czynów? A co, jeżeli największym czynem, jaki mu przychodzi do głowy, jest wojna?

W kraju, gdzie absurd siedzi obok każdego pasażera w tramwaju, gdzie symbole tego kraju zostały zdeprecjonowane i umieszone na bluzach z kapturem za 59,90 PLN, gdzie „starzy bogowie” – Mickiewicz, Słowacki, Tuwim – zostali zastąpieni przez nowe media, zafejsbukowani i stwitterowani. W kraju, gdzie opozycją dla prawicy jest prawica, a język degraduje się z każdą nowo wydrukowaną i głośno wypowiedzianą literą. W tym kraju, geopolitycznie najlepiej położonym dla przemarszu wojsk, wciąż żyje człowiek, który chciałby powiedzieć: „w Polskę wierzę”.

 

 


Rozmowa z Cezarym Iberem, reżyserem spektaklu Garnitur Prezydenta we Wrocławskim Teatrze Współczesnym

 

Tatiana Drzycimska: Byłeś jedną z pierwszych osób, które w lecie ubiegłego roku mogły przeczytać „Garnitur Prezydenta” Maliny Prześlugi po zakończeniu obrad jury konkursu dramaturgicznego strefy_kontaktu 2016, ogłoszonego wspólnie przez Wrocławski Teatr Współczesny i Miasto Wrocław. Przygotowywałeś pokaz fragmentów nagrodzonych sztuk na październikową Galę wręczenia nagród.

Cezary Iber: Pierwsza rzecz, która mnie uderzyła w tym tekście to fakt, że Malina potraktowała bardzo ostro i dramaturgię, i literaturę, i współczesny teatr, i Polskę – konwenanse, symbole, politykę, rozmaite klisze. Użyła tego bardzo świadomie, nikogo nie obrażając, pokazując jednak najistotniejsze zjawiska. Czyli dokonała tego, czego tak naprawdę sztuka powinna dokonywać – pokazała rzeczywistość. W sposób artystyczny. Uważam, że zadaniem sztuki jest uwrażliwianie odbiorcy, pokazywanie prawdy i ulepszanie świata. Z jednej strony dramat mnie przerażał, bo jest groteską polityczną o Polsce, a groteska i polityka jako takie mnie nie pasjonują, a z drugiej – było to bardzo podniecające, ponieważ sztuka została świetnie, emocjonalnie napisana.

Tatiana Drzycimska: Dużo skreślasz w tekście w trakcie prób?

Cezary Iber: Nie, bardzo niedużo. Nad podziw mało. Malina czuje teatr.

Tatiana Drzycimska: Jesteś znany z umiejętności łączenia konwencji i stylów. Jakie to będzie przedstawienie?

Cezary Iber: Widzowie na pewno będą się śmiać. W tekście jest dużo komizmu. Ten rodzaj komizmu towarzyszy nam często w życiu. Szedłem niedawno ulicą w Warszawie i nagle widzę szyld: BAR IRLANDZKI – KUCHNIA AZJATYCKA. Bardzo mnie to rozśmieszyło. O śmiech się nie martwię. Skupiam się przede wszystkim na tym, żeby tekst funkcjonował autentycznie w ustach i w ciałach aktorów. Nie jest to proste, bo Malina Prześluga posłużyła się symbolami. Mamy w sztuce między innymi takie postaci: Niezwykle Charakterystyczny Człowiek, Kowalska, Delegacja, Orzełek, Bocianek. Zagranie symbolu jest piekielnie trudne – ściągnięcie go na scenę, sprawienie, żeby zaczął żyć, żeby nie stał się wydmuszką.

Oczywiście, tekst jest groteską, przerysowaniem – i stosujemy te elementy – ale ciągnie mnie też mocno w kierunku tego, co dramatyczne. Nakładam na to wszystko jeszcze inne warstwy, które bardzo lubię w teatrze: autoironię i dystans aktorów, elementy metody Stanisławskiego, Brechtowski efekt obcości. W jednym momencie gramy, a w drugim komentujemy to. Sporą rolę odgrywa taniec, który ma pobudzić ciała aktorów. Pracujemy tak naprawdę na wielu płaszczyznach tekstu, na wielu odmianach technik aktorskich, na wielu warstwach przekazu, który, mam nadzieję, będzie czytelny dla widza.

trailer

zdjęcia z prób

fot. Tomasz Augustyn



memy

facebook 1 
facebook 2
facebook 3
mem 4 facebook
mem 5 facebook
mem 6 facebook
mem 7 facebook
mem 8 facebook
mem 9 facebook
mem 10 facebook
mem 11 facebook
mem 12 facebook
mem 13 facebook
mem 15 facebook
 

Ilustracje: Michał Araszewicz

 

realizatorzy

Malina Prześluga – autorka dramatów i prozy, dramaturg Teatru Animacji w Poznaniu. Na jej twórczość dramaturgiczną składają się m.in.: „Pinokio”, „Smoki”, „Dziób w dziób”, „Światełko”, „Stopklatka”, „Nic, Dzika Mrówka, Adam i Ewa”, „Najmniejszy Bal Świata”, „Jak Jest”. Twórczość prozatorska: „Bajka i Majka”, „Ziuzia”, „Ziuzia i coś niezwykłego”, „Bajka o włosie Patryku”, „Bajka o starej babci i molu Zbyszku”. Wielokrotnie nagradzana, m.in. nagrodą indywidualną w 19. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za tekst „Chodź na słówko” [2013] oraz Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za dokonania w dziedzinie literatury i dramaturgii dla dzieci [2015]. Jej sztuki publikowane były kilkakrotnie w miesięczniku „Dialog”.

Cezary Iber – absolwent wydziału aktorskiego PWST we Wrocławiu, studiował reżyserię w PWSFTiT w Łodzi. Jako reżyser zadebiutował w Teatrze Polskim we Wrocławiu spektaklem Blanche i Marie na podstawie tekstów Pera Olova Enquista [2011]. Zrealizował także: Rosencrantz i Guildenstern nie żyją Toma Stopparda w Teatrze Horzycy w Toruniu [2014], Edyp cię Kocha Simona Doyla i Gavina Quinna w BTD w Koszalinie [2015] oraz Lew na ulicy Judith Thompson we Wrocławskiej PWST [2015]. Autor scenariuszy filmowych i filmów dokumentalnych.

Michał Araszewicz – absolwent Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, ilustrator, twórca komiksów. Autor ilustracji i szaty graficznej do serii fabularyzowanych dokumentów „Portrety Wojenne”, w których wykorzystana została technika łączenia animowanej stylistyki komiksowej z grą aktorską [seria nagrodzona na nowojorskim festiwalu produkcji telewizyjnych]. Obecnie pracuje nad pełnometrażową animacją „Śni się Warszawie” w reż. Jędrzeja Bączyka. „Garnitur Prezydenta” to jego debiut w teatrze. Mieszka w Hiszpanii.

Maciej Zakrzewski – założyciel grupy Digit All Love, muzyk i współproducent w projektach: Bipolar Bears, Eklektik Ensemble oraz D-Prim. Twórca muzyki m.in. do spektakli „Blanche i Marie”, „Dzieci z Bullerbyn” [Teatr Polski, Wrocław], „Molly B”, „Egzorcysta”, „The Flor” [Teatr Ad Spectatores, Wrocław], „Rosencrantz i Guildenstern nie żyją” [Teatr Horzycy, Toruń], „Edyp cię kocha” [Bałtycki Teatr Dramatyczny, Koszalin] oraz do projektów nurtu OFF Przeglądu Piosenki Aktorskiej: „Stukotronika”, „Wierzę Wierze”, „System Failure”. Skomponował także muzykę do pokazu fragmentów nagrodzonych sztuk podczas Gali konkursu dramaturgicznego strefy_kontaktu 2016.

Michał Jankowski – twórca multimedialny, absolwent Wydziału Operatorskiego PWSFTiT w Łodzi [specjalność animacja i efekty specjalne], wykładowca ASP w Łodzi. Autor projekcji do spektakli w Operze Narodowej, teatrach Narodowym i Dramatycznym w Warszawie, Polskim we Wrocławiu, Wybrzeże w Gdańsku oraz w Muzycznym i Wielkim w Łodzi. Współpracował m.in. z Pawłem Miśkiewiczem, Mariuszem Trelińskim, Janem Englertem, Antoniną Grzegorzewską, Cezarym Iberem. Z Wojciechem Blecharzem zrealizował projekt muzyczny „No more stories” w TR Warszawa. Autor dokumentu „Mimo wszystko Kilimandżaro” o wyprawie niepełnosprawnych podopiecznych fundacji Anny Dymnej na najwyższy szczyt Afryki.

 

Prawa autorskie do Garnituru Prezydenta reprezentuje Agencja Dramatu i Teatru ADiT.

Licencja na wystawienie utworu [muzyka] została wydana przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS.

 

 ©2017 Wrocławski Teatr Współczesny        

Fundatorem strony jest:

youtube
intagram
facebook
bilety