Strona wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

garbus wywrotowiec jablko slajd

 

Sławomir Mrożek GARBUS

 

opis

 

Po raz dziesiąty na polskiej scenie zagadkowy dramat Sławomira Mrożka o rozpadzie więzi między ludźmi i świata wokół nich.

Do pensjonatu przyjeżdżają dwie pary małżeńskie oraz Student. Kryzys w małżeństwie Barona i Baronowej widoczny jest gołym okiem - nie usiłują nawet zachować pozorów. Onek i Onka, wzięty prawnik i malarka, grają - przed światem i przed sobą - role zgodnej pary. W rzeczywistości żyją w ciągłym konflikcie. Student jest małomówny i nietowarzyski. Onek jest oburzony faktem, że gospodarz pensjonatu jest garbaty. Baron, mistrz manipulacji, jawnie kpi z Onka.


Ich postawy, z reguły paskudne, wynikają czy to z głupoty, czy egocentryzmu, czy cynicznej "nadwiedzy". Świat musi się rozpaść, bo nie zasłużono na nic innego. […] boimy się Garbusa a prawdziwa klęska i zagrożenie nadchodzi skądinąd: z nas samych przede wszystkim.

Marta Fik, Znowu Mrożek..., "Polityka", nr 6, 07-02-1976

 

 

2 szary ciemniejszy1 szary ciemniejszy4 szary ciemniejszy NO PHOTO   
godzina
105 min.
[bez przerwy]
bilety
miejsca nienumerowane
duza scena szary
premiera:
29 września 2018
Spektakle w Teatrze Muzycznym Capitol (Scena Ciśnień)     

 

realizatorzy:   obsada:
     
reżyseria i scenografia: Marek Fiedor   ONEK - Krzysztof Boczkowski
kostiumy: Nika Jaworowska   ONKA - Maria Kania
muzyka i opracowanie muzyczne:Tomasz Hynek      BARON - Wiesław Cichy
reżyseria światła: Jan Sławkowski   BARONOWA - Zina Kerste
projekcje i realizacja wideo: Marcin Dominiak   STUDENT - Marcin Łuczak
inspicjentka | asystentka reżysera: Katarzyna Krajewit   NIEZNAJOMY - Maciej Kowalczyk
    GARBUS - Maciej Tomaszewski
     

 

wokół spektaklu

 

Proszę o tym nie myśleć
Jarosław Klebaniuk, portal teatrdlawszystkich.eu
czytaj więcej...
Norma i wyjątek
Jolanta Kowalska, portal Teatr-pismo.pl
czytaj więcej...
   
   

 

Wszystkie postaci to postaci kalekie, garbate moralnie, psychicznie z wyjątkiem postaci tytułowej, która nosi jedynie garb fizyczny. Postaci wewnętrznie wydrążone, puste, nie mogące nawiązać między sobą jakiegoś rzeczywistego kontaktu i autentycznego porozumienia. […] Świat „Garbusa” jest światem straszliwie smutnym, pozbawionym autentycznych więzi międzyludzkich, zatruty egoizmem, zawiścią, zanurzony w nijakości i bylejakości. Unosi się nad nim melancholijna gorycz niespełnienia.

Bronisław Mamoń, Garbus, "Tygodnik Powszechny", nr 5, 01-02-1976

 

Nasz strach pierwotny wziął się z obawy przed utratą własnej tożsamości. Jest naszym garbem introwertycznym, do wewnątrz. […] Nasz strach pociąga za sobą udawanie. A wiec fałsz, kłamstwo. Udajemy, że się nie boimy i dziarsko pohukujemy, okłamując w ten sposób siebie i innych. Wiemy, że otaczający nas ludzie też kłamią, a więc kłamiemy, żeby nie zdemaskować się przed nimi. Nasze kłamstwa werbalizujemy, niszcząc tym samym informację, a więc nasz kontakt z rzeczywistością. Niszczymy również zaufanie. […] Nie tylko ludzie Mrożka są zakłamani. Zakłamane są układy, schematy, które stworzyli, narzucili życiu.

Anna Błaszkiewicz, Garbus i Małe listy, "Dialog", 3/1977

 

plakat

 

garbus pl

 

trailer

 

sesja

 

 

fot. Natalia Kabanow

 

realizatorzy

 

Marek Fiedor – reżyser teatralny, absolwent teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego [1986] i reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie [1992]. Od 2010 r. wykładowca na Wydziale Aktorskim w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Od sezonu 2012/2013 dyrektor naczelny i artystyczny Wrocławskiego Teatru Współczesnego.  Zadebiutował w 1990 r., zrealizował ponad czterdzieści przedstawień na scenach w Krakowie, Toruniu, Poznaniu, Wrocławiu, Warszawie i Łodzi. Przez kilka lat pracował w Teatrze im. Kochanowskiego w Opolu, gdzie reżyserował m.in. uhonorowane nagrodami spektakle Matka Joanna od Aniołów wg Jarosława Iwaszkiewicza oraz Baal Bertolta Brechta. Za pierwszy otrzymał m.in. Grand Prix za adaptację i inscenizację na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy [2002], Nagrodę im. Konrada Swinarskiego za reżyserię [2002], nagrodę za reżyserię, nagrodę dziennikarzy i Grand Prix Opolskich Konfrontacji Teatralnych [2002], nagrodę dla najlepszego reżysera na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Kontakt" w Toruniu [2003], nagrodę za najlepsze przedstawienie i za reżyserię na Ogólnopolskim Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej [2006]. Baala wyróżniono w 2007 r. nagrodą Kanału TVP Kultura w kategorii „teatr" za reżyserię oraz nagrodą za najlepsze przedstawienie i za reżyserię w Ogólnopolskim Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej. Za Wyszedł z domu Tadeusza Różewicza otrzymał nagrodę dla spektaklu i wyróżnienie za reżyserię w Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej [2008]. Laureat nagrody im. Bogdana Korzeniewskiego [1997], dwukrotnie nominowany do Paszportu „Polityki" [2006, 2007]. We Wrocławskim Teatrze Współczesnym wyreżyserował Zamek Kafki [2013], Paternoster Kajzara [2014], Silesię, Silentię Amejko [2016] i Zakup z dostawą na miejsce Karpowicza [2016].

 

 

Nika Jaworowska-Duchlińska – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu i Krakowie oraz Uniwersytetu Warszawskiego. Zaprojektowała scenografie i kostiumy do ponad 20 przedstawień teatralnych w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu, Krakowie, Łodzi i Toruniu.
Autorka i ilustratorka książek dla dzieci. Z połączenia pasji powstała autorska książka Z Duchem (do) Teatru [Wydawnictwo Bajka, 2017] nominowana do tytułu Mądra Książka Roku [Kraków, 2018]. Ostrym ołówkiem komentuje rzeczywistość. Za prace satyryczne otrzymała wiele wyróżnień i nagród, m. in. Satyrykon Legnicki (2017). Współpracowała z „Rzeczpospolitą”, „Gazetą Wyborczą” (m. in. magazyn dla dzieci „Planeta Demokracja”). W 2012 roku zdobyła I nagrodę za ilustrację w konkursie „Nie ma dzieci, są ludzie", organizowanym z okazji Roku Korczaka przez Rzecznika Praw Dziecka.

Prowadzi autorskie warsztaty literacko-artystyczne dla dzieci „Rysobookożercy" [Przystanek Kulltura, Pracownia Efektu Domina Kulczyk Foundation]. Wykłada Visual Thinking w Collegium da Vinci w Poznaniu. Współautorka bloga artystycznego 2WILKI. Alter ego Zająca Szarego Obywatela, postaci wymyślonej (facebook.com/zajacszaryobywatel) Podobnie jak On lubi, by nie wszystko miało swoje miejsce, bo wtedy zaczyna się nuda.  ZSzO gościł na salonach Muzeum Karykatury w Warszawie (wystawa autorska „Dziura w Całym”, 2017). Mieszka w podwarszawskiej wsi. W pracowni rozbrzmiewa hiszpańska muzyka rockowa, na projektach leżą dwa czarne koty, a w stopach dwa psy.

 

Tomasz Hynek – reżyser teatralny, kompozytor, dyrygent, absolwent dyrygentury chóralnej w Akademii Muzycznej oraz reżyserii w Akademii Teatralnej w Warszawie. Twórca muzyki do blisko sześćdziesięciu spektakli zrealizowanych m.in. przez Macieja Wojtyszkę, Zbigniewa Zapasiewicza; od 2000 współpracuje z Markiem Fiedorem. Jako reżyser zadebiutował w 1999 w Teatrze im. Węgierki w Białymstoku inscenizacją Małego księcia Antoine'a de Saint-Exupéry'ego; skomponował także muzykę do tego spektaklu. Zrealizował kilkanaście przedstawień, wśród nich Nienasycenie Witkacego w Teatrze Studio [Warszawa, 2009], Suburbia Erica Bogosiana w Teatrze Studyjnym PWSFTviT [Łódź, 2001]. W Teatrze im. Kochanowskiego w Opolu powstały: A ja, Hanna wg Trenów Jana Kochanowskiego [2011] opatrzonych muzyką rockową [Grand Prix za reżyserię na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych 2011, a w 2012 r. – I nagroda na Wałbrzyskich Fanaberiach Teatralnych, łódzkie Złote Maski za najlepsze widowisko roku i za muzykę], „god.com” na podstawie Czekając na Godota Samuela Becketta [2006], Piaskownica Michała Walczaka [2005], Czarujący korowód Wernera Schwaba [2002], Spokój w głowie wg Tymona Feusette'a [2002]. Pracował także w teatrach Współczesnym i Powszechnym w Warszawie, Polskim w Poznaniu. Z Wrocławskim Teatrem Współczesnym współpracuje po raz ósmy. Wyreżyserował tu spektakl Pomarańczyk Marka Kocota [2013], słuchowisko na żywo Radio Armageddon Jakuba Żulczyka [2014] oraz spektakl Radio Armageddon. Transmisja [2014], stworzył muzykę do spektakli w reż. Marka Fiedora Zamek Franza Kafki [2013] i Paternoster Helmuta Kajzara [2014] oraz Silesia, Silentia Lidii Amejko [2016], a także do czytania performatywnego Zakup z dostawą na miejsce Tymoteusza Karpowicza [2016].

 

 

Jan Sławkowski – z Wrocławskim Teatrem Współczesnym związany od 1983 r. Od 2005 r. – główny elektryk, oświetleniowiec, od 2018 – kierownik pracowni akustyczno-elektrycznej. Jako reżyser światła współpracował m.in. z Anną Augustynowicz, Janem Klatą [Transfer!], Wojciechem Klemmem [Cement], Krystyną Meissner [...np. Majakowski], Rimasem Tuminasem [Romeo i Julia], Barbarą Wysocką [Kaspar], Pawłem Passinim [Bramy raju], Markiem Fiedorem [Paternoster oraz Silesia, Silentia] . Był realizatorem oświetlenia w spektaklu Oczyszczeni Sary Kane w reż. Krzysztofa Warlikowskiego.

 

 

Marcin Dominiak – twórca wideo/sound art, fotograf, producent muzyki. Z Wrocławskim Teatrem Współczesnym związany od 2017 r. na stanowisku specjalisty ds. multimediów. Tworzy projekt muzyczny Trakt Abstraktu.

 

Spektakl bierze udział w IV edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”.

Klasyka_Zywa_logo.JPG   mkidn_01_cmyk.jpg   it_15lat___Light_mini.jpg   OKT_logo_OKT.jpg

 

 

 ©2017 Wrocławski Teatr Współczesny        

Fundatorem strony jest:

youtube
intagram
facebook
bilety