Strona wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

INTERNET fot Bartek Warzecha DSC3489

PANI FURIA Grażyna Plebanek

opis

 

W trakcie przedstawienia używana jest broń alarmowa hukowa i pada 10 strzałów.  Osoby wrażliwe prosimy o zajęcie miejsc w dalszych rzędach.

UWAGA - w spektaklu wykorzystywane jest światło stroboskopowe.

 

„Zawsze musimy pamiętać, że za zwycięstwo zła w świecie odpowiedzialni nie są jego ślepi wykonawcy, ale przede wszystkim oświeceni duchowo słudzy dobra".

Fiodor Stiepun Bywszeje i niesbywszejesia („Minione, niespełnione”)

 

"Bohaterki (bohaterka dramatu Grażyny Plebanek - Alia, oraz dodana przeze mnie postać - Anielka), to wcielenia współczesnych furii. Skompilowana z nowym tekstem Pani Furia to opowieść o narodzinach, dojrzewaniu i eksplozji głęboko zakorzenionego w człowieku bólu, gniewu i cierpienia pokazana z dwóch, pozornie różnych perspektyw. To opowieść o przeznaczeniu, fatum i piętnie, jakie odciska na nas rodzina, wiara, przekonania oraz wychowanie. I o niemożliwym przebaczeniu. Furie potrafią być katami i ofiarami jednocześnie. Opowieść o furiach, to opowieść o czasach upadku. O postapokaliptycznych, ponowoczesnych zgliszczach cywilizacji. O dekadenckim rozpadzie, który nie ma w sobie nic z romantycznych mrzonek fin de sciecle'u. Furie to postaci tragiczne. Eksplozja furii nie przynosi nadziei i oczyszczenia, nie prowadzi do żadnego katharsis. Jest dosłowna i ostateczna, a zarazem przerażająco pusta".

Jadwiga Juczkowicz

 

 

Realizacja jest nagrodą dla Grażyny Plebanek w II Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU organizowanym przez Wrocławski Teatr Współczesny i Miasto Wrocław

 

2 szary ciemniejszy NO PHOTO4 szary ciemniejszy1 szary ciemniejszy8 stroboskopowe szary ciemniejszy
godzina
90 minut
[bez przerwy]
bilety
miejsca

numerowane
duza scena szary
Duża Scena

prapremiera: 19 maja 2018


 

realizatorzy obsada
   
reżyseria: Krzysztof Czeczot Eddy - Wiesław Cichy
dramaturgia: Jadwiga Juczkowicz Alia - Dominika Kimaty [gościnnie]
reżyseria światła: Jakub Lech Instruktor - Tadeusz Ratuszniak
projekcje wideo: Jakub Lech | Okime Emiko Mariusz - Krzysztof Zych
kostiumy i scenografia: Dawid Zalesky Laura - Jolanta Solarz-Szwed

muzyka: Maciej Zych

Pascale - Przemysław Kozłowski
asystent reżysera: Michał Szwed Mohamed - Michał Szwed
inspicjentka: Justyna Bartman-Jaskuła Brat Alii - Karol Iwański [gościnnie]
produkcja dźwięku: Osorno Krzysztof Czeczot  
koordynacja kaskaderów: Tomasz Maziarz  Anielka - Katarzyna Pilichowska [gościnnie]
  Matka Anielki - Elżbieta Golińska
 

Kaznodzieja - Marcin Łuczak

  Minister - Maciej Tomaszewski
  Dziennikarz - Maciej Kowalczyk
  Alpha - Tomasz Zieliński [gościnnie]
  Dorian - Michał Szwed
  Rycerz I - Marcin Łuczak
  Rycerz II - Maciej Kowalczyk
  Rycerz III - Michał Szwed

 

wokół spektaklu

 

KOBIETA POLEM BITWY. DWIE OPOWIEŚCI
Jarosław Klebaniuk, portal teatrdlawas.pl
czytaj więcej...

  Kiedy rodzi się przemoc, wszyscy jesteśmy ofiarami
Małgorzata Matuszewska, "Gazeta Wrocławska"
czytaj więcej...
     

Ciężka i gęsta "Pani Furia"
Dorota Olearczyk, portal Pik.pl
czytaj więcej...

  Jak wykorzystać furię
Rozmowa z Katarzyną Pilichowską i Dominiką Kimaty
Magda Piekarska, "Gazeta Wyborcza. Wrocław"
czytaj więcej...
     
Grażyna Plebanek sama wpada w furię, widząc okrucieństwo ludzi
Rozmowa z Grażyną Plebanek
Małgorzata Matuszewska, "Gazeta Wrocławska"
czytaj więcej...
   

 

 

"Sztuka Pani Furia to historia trudnej relacji córki z ojcem. Eddie, gawędziarz z Kinszasy, przyjeżdża razem z rodziną do Belgii. Z prób zakorzenienia się nikt z rodziny nie wychodzi zwycięsko. Matka czuje się w Brukseli obco, Eddie stopniowo traci swój dar snucia opowieści, nowe miasto go nie inspiruje. Dzieci na początku czują się inne, obce w świecie, który inaczej pachnie, smakuje. Z czasem wywalczą sobie tu swoje miejsce, niekiedy uciekając się do przemocy. Poczucie obcości będzie im stale towarzyszyć. Podobnie, jak potrzeba przynależenia – do narodu, rodziny, paczki z podwórka, kolegów z pracy. Ci ostatni będą tę potrzebę wykorzystywać dla własnych celów, grać na niej, manipulować poczuciem lojalności. To rzecz o desperackiej walce przeciwieństw, Swój – Obcy. O przyciąganiu i odrzucaniu się płci, ras, kultur i stereotypów w Europie w czasach migracji, zmian ekonomicznych i kulturowych. W centrum tej opowieści znajduje się dziewczyna, kobieta zmuszona dokonywać ciągłych wyborów w tej niewyraźnej rzeczywistości. I złość, której nie wolno jej okazać".

Grażyna Plebanek

 

 

plakat

 

plakat 375x540px pFURIA 

Plakaty można kupić w kasie biletowej Wrocławskiego Teatru Współczesnego lub zamówić,
pisząc na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. [cena 10 zł]

 

trailer

 

realizatorzy

Grażyna Plebanek – pisarka, felietonistka, pracowała jako dziennikarka dla Agencji Reutera i „Gazety Wyborczej". Stała felietonistka „Polityki", „Wysokich Obcasów Extra" i magazynu „Trendy".  Autorka bestsellerowej powieści Nielegalne związki [2010] wydanej także w Anglii [2012, Stork Press] i USA [2013, New Europe Books], która znalazła się na liście światowych lektur wartych przeczytania. Napisała również powieści Pudełko ze szpilkami [2002], Dziewczyny z Portofino [2005], Przystupa [2007], Bokserka [2014], Pani Furia [2016] oraz tom esejów literackich Córki Rozbójniczki [2013]. Od lat promuje literaturę polską za granicą, występując jako gość na festiwalach literackich. W ostatnich latach uczestniczyła m.in. w spotkaniu autorskim zorganizowanym w Parlamencie Europejskim. Gościła też na festiwalu Writers Unlimited w Hadze [Holandia] gdzie odczytała swoją wersję Ody do radości –  hymnu europejskiego. Mieszka w Brukseli. Jest laureatką austriackiej nagrody Złote Sowy za promowanie Polski za granicą. Znalazła się w międzynarodowej grupie artystów, których portrety autorstwa belgijskiego fotografa Stephana Vanfleterena można oglądać na wystawie otwartej w 2009 w Brukseli przez kolejne dziesięć lat. W II Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU zadebiutowała jako dramatopisarka. Realizacja dramatu Pani Furia na scenie Wrocławskiego Teatru Współczesnego jest formą nagrody dla autorki w tym konkursie.

 

Krzysztof Czeczot – aktor, reżyser, dramaturg. Ukończył Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi, na którym obronił również doktorat i tam też obecnie wykłada. Wystąpił w kilkudziesięciu filmach fabularnych oraz produkcjach telewizyjnych. Jest także autorem kilku dramatów, słuchowisk radiowych, libretta operetki. Wielokrotnie nagradzany na festiwalach filmowych, teatralnych i radiowo-telewizyjnych. Na festiwalu Prix Europa w Berlinie otrzymał prestiżową nagrodę Best European Radio Drama of the Year 2013 za słuchowisko Andy. Było to pierwsze takie wyróżnienie w dziewięćdziesięcioletniej historii Polskiego Radia. Od 2013 roku wraz z Jadwigą Juczkowicz prowadzi dom producencki OSORNO, gdzie powstało kilkaset godzin słuchowisk radiowych i audiobooków. We Wrocławskim Teatrze Współczesnym zrealizował w 2016 r. Gwiazdę Helmuta Kajzara.

 

Jadwiga Juczkowicz – antropolożka, scenarzystka, dramaturżka, producentka. Studiowała w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, a także w Pradze – na wydziale Historii Teatru Katedry Filozoficznej Uniwersytetu Karola oraz na wydziale Teatralnym Akademii Sztuk Scenicznych [DAMU]. Otrzymała stypendium Ministra Edukacji i Szkolnictwa Wyższego oraz specjalne stypendium Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy. Producentka spektaklu Światło w nocy, słuchowisk [m.in. Błękitna pustynia], seriali radiowych [m.in. Filip, Karski], koncertów [Przemiana] oraz audiobooków. Autorka adaptacji teatralnych i radiowych oraz scenariuszy seriali telewizyjnych.

 

David Zalesky – dyrektor kreatywny, web designer, reżyser, scenograf, artysta wizualny. Ukończył studia na Akademii Sztuk Scenicznych [DAMU] w Pradze [katedra Scenografii Dramatycznej oraz katedra Scenografii Alternatywnej]. Był stypendystą ENSAAMA-Olivier de Serres w Paryżu w katedrze Textil Design. W swojej działalności poszukuje wspólnej materii biznesu i sztuki oraz designu. Realizuje koncepcje scenograficzne dla teatrów w Polsce i za granicą. Współpracował m.in. z Moniką Strzępką i Pawłem Demirskim, Jagą Hupało czy Markiem Straszewskim. Tworzył oprawę graficzną cenionych polskich magazynów, m.in.: „Label Magazine”, „Kikimora”, „FUTU Paper”. Ponadto zajmuje się projektami site specific. Jest także współtwórcą i uczestnikiem projektów artystycznych, m.in. Praguebiennale2, Helping, Survival Wrocław, ANIMO Kwidzyn, Łódź Design Strefa Tymienieckiego, From Commusim To Shamanism – Centrum Pompidou w Paryżu oraz Tabloid Gallery w Tokio. Poza scenografią i designem zajmuje się modą. Publikował m.in. w pismach „Twój Styl”, „KMAG”, „Elle”, „ Vogue Italy”, „Exklusive”, „InStyle”, „Wysokie Obcasy”.

 

Jakub Lech – absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu [dyplom w pracowni Grafiki Artystycznej i Rysunku Zawodowego oraz w pracowni Grafiki Intermedialnej]. Laureat nagród w konkursach rysunkowych i animacyjnych. Członek i współzałożyciel grupy [IP] IDENTITY PROBLEM GROUP – kolektywu artystów działających w obszarze teatru, sztuki nowych mediów, konceptów audiowizualnych. Artysta wizualny, VJ, twórca animacji, krótkich form filmowych, wizualizacji, instalacji interaktywnych, opraw multimedialnych koncertów, spektakli. Współpracował z Wrocławskim Teatrem Lalek, Wrocławskim Teatrem Pantomimy, Wrocławskim Teatrem Współczesnym, Teatrem Polskim we Wroławiu, Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Teatrem Muzycznym Capitol, projektując elementy scenografii multimedialnej. Jest autorem animacji i wizualnych improwizacji do kilkudziesięciu koncertów i projektów muzycznych.

 

Okime Emiko [Emilia Gumańska] - wrocławska atrystka wizualna, vjka, producentka różnorodnych form video, montażystka oraz  fotografka. Współtwórczyni audiowizualnego duetu Dotokime.live. Prowadzi wrocławskie studio fotograficzno-filmowe OKIME Studio na Wyspie Tamka Art Hub. Prace Emiko można oglądać w przestrzeniach klubowych, galeryjnych oraz festiwalowych. Jej projekty vjskie były prezentowane podczas wielu wydarzeń muzyczno-kulturalnych w Europie, Azji oraz Ameryce Południowej.

 

Maciej Zych – absolwent wydziału Reżyserii Dźwięku na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Kompozytor, muzyk, sound designer oraz realizator nagrań. Autor udźwiękowienia oraz muzyki do wielu audiobooków (m.in. Krzyżacy, Biblia Audio, Oscar i Pani Róża). Twórca multimedialny, tworzył przestrzenne oprawy dźwiękowe do koncertów (m.in. Golem, Przemiana), wykonywanych np. w muzeum POLIN, NInA, CSK w Lublinie. Aktywny muzyk – koncertował m.in. ze Stanisławem Soyką, Robodromem. Aktualnie współtworzy zespół Niemy Movie grający muzykę do filmów niemych na żywo.

 

 

 ©2017 Wrocławski Teatr Współczesny        

Fundatorem strony jest:

youtube
intagram
facebook
bilety