Strona wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

 bierzcie, bierzcie i zgłuszajcie swój ból

zdj pidzamowcy 750x500

PIDŻAMOWCY Mariusz Sieniewicz

 

opis

 

Banda Ampuły terroryzuje pacjentów! Mafiozo w pidżamie pokątnie rozprowadza leki przeciwbólowe w szpitalu – za odpowiednią cenę, oczywiście.


Życie pidżamowców koncentruje się wokół dwóch równie niedostępnych źródeł upragnionych leków: „świętej” szafki w gabinecie lekarskim i nielegalnych zasobów dilera. Dni upływają na wypatrywaniu pielęgniarki z kolejną dawką leków. „Jeśli istnieje Bóg, musi być anestezjologiem.” – mówi jeden z pacjentów. Niestety, szanse na ingerencję sił wyższych są znikome. Pacjenci muszą wziąć sprawy w swoje ręce. Zapowiada się szpitalna rewolucja!


Do tej śmieszno-smutnej historii szpitalnej rebelii twórcy spektaklu włączyli fragmenty opowieści autentycznych, przywołując głosy pacjentów i lekarzy. Pomiędzy prawdą a fikcją znalazło się miejsce dla rozważań nad istotą bólu. Nie tylko fizycznego.

 

Realizacja jest nagrodą dla Mariusza Sieniewicza w II Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU organizowanym przez Wrocławski Teatr Współczesny i Miasto Wrocław

  

W spektaklu wykorzystano teksty Magdaleny Rigamonti Niedługo sami się będziecie leczyć! i Jakuba Sieczki To ja Wam teraz opowiem, jak to jest być młodym lekarzem w Polsce zamieszczonych na ich kontach na Facebooku.

 

2 szary ciemniejszy1 szary ciemniejszy4 szary ciemniejszy NO PHOTO   
godzina
110 minut
bilety
miejsca
numerowane   
duza scena szary
Duża Scena

prapremiera:
3 grudnia 2017       

 

2 lutego piątek  19.15  kup bilet pomaranczowy
3 lutego sobota  19.15  kup bilet pomaranczowy
4 lutego niedziela  18.15  kup bilet pomaranczowy
6 lutego wtorek  19.15  kup bilet pomaranczowy
7 lutego środa 19.15 kup bilet pomaranczowy

 

 

realizatorzy: obsada:
   

reżyseria: Marcin Liber

scenografia, projekcje wideo, światło: Mirek Kaczmarek 

kostiumy: grupa Mixer [Dorota Gaj-Woźniak,  Robert Woźniak, Monika Ulańska]

muzyka: Filip Kaniecki

ruch sceniczny: Maćko Prusak

realizacja dźwięku: Michał Kalecki

realizacja światła: Daniel Piastowski

realizacja wideo: Marcin Dominiak

asystent reżysera: Tadeusz Ratuszniak

inspicjentka: Katarzyna Krajewit

Siostra Kordelia - Aleksandra Dytko

Siostra Regana - Maria Kania 

Siostra Goneryla – Ewelina Paszke-Lowitzsch 

Amputyk – Krzysztof Boczkowski

Kolonus – Wiesław Cichy

Ampuła – Przemysław Kozłowski

Pieniążek – Zdzisław Kuźniar

Dializus – Tomasz Orpiński

Tomognom – Tadeusz Ratuszniak

Drab Ketonal – Krzysztof Zych

Drab Dolargan – Mariusz Bąkowski

Pidżamowcy – Anna Błońska, Katarzyna Bróż, Weronika Dierżyńska, Arkadiusz Grząś, Marta Grygiel, Karol Iwański, Aleksander Kopczyński, Zuzanna Król, Kajetan Mielcarski, Grażyna Niedużak-Mazurek, Monika Niedźwiedzka, Jacek Różański, Alicja Ugrewicz, Martyna Woch

 

wokół spektaklu

 

Sztuka Pidżamowcy to zbiorowe theatrum lęku przed reglamentacją „życia bez bólu”. Największa nierówność społeczna, jaka nas czeka, a może już się dokonuje, to fizyczne cierpienie wobec terroru szczęśliwego, bezbolesnego życia, które oferuje współczesna kultura pod postacią zaawansowanej farmakologii. Jedni, zazwyczaj nieliczni, mają do niej dostęp, reszta – nie. Innymi słowy: bogatym – morfina, biednym – polopiryna. To zapis rewolty i utopijne marzenie o świecie, w którym możemy unieważnić, zniszczyć ból. To religia przyszłości. Bo przerastają nas nasze cierpiące, umierające ciała, a metafizyczna perspektywa już nie wystarcza. Chrystus cierpiał na krzyżu i nie znalazł się nikt, kto podałby mu znieczulenie. My, bez znieczulenia – pojmowanego i dosłownie, i w przenośni – nie umiemy wytrzymać w rzeczywistości, którą sami stwarzamy.

 

„Chciałem na nowo zmierzyć się z problemem, którym żyłem pisząc „Walizki hipochondryka” – mówi Mariusz Sieniewicz. – Pidżamowcami polemizuję ze swoją powieścią, doprowadzam bunt cierpiących do szczęśliwego, choć straceńczego końca. Postanowiłem steatralizować ból, cierpienie i farmakologiczny eskapizm, sprowadzić go do wyostrzonych relacji interpersonalnych, zewnętrznych. Jest jeden facet, który oferuje Elizjum zapomnienia, jest cały szpital, który o tym Elizjum marzy. Z tego powstało napięcie, tykająca bomba”.

 

Dramat medyczny, czyli polityczny
Magda Piekarska, wyborcza.pl
czytaj więcej...

   
     

 

plakat

 

plakat a4

Plakaty można kupić w kasie biletowej Wrocławskiego Teatru Współczesnego lub zamówić,
pisząc na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. [cena 10 zł]

 

trailer

 

 

zdjęcia z prób

 

 

fot. Natalia Kabanow

 

realizatorzy


Mariusz Sieniewicz – pisarz, eseista, felietonista. Po debiutanckiej powieści Prababka napisał także powieść Czwarte niebo [nominacje do Paszportów "Polityki" i Nagrody Literackiej NIKE], zbiór opowiadań Żydówek nie obsługujemy, Rebelia, Miasto Szklanych Słoni, Spowiedź Śpiącej Królewny, Walizki hipochondryka. Adaptacje jego prozy były wystawiane w teatrach: Łaźnia Nowa w Krakowie, im. Jaracza w Olsztynie, Śląskim w Katowice, Polskim we Wrocławiu. Twórca audycji radiowych oraz happeningów. Tłumaczony na niemiecki, rosyjski, węgierski, chorwacki i litewski. Jeden z pomysłodawców Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Demoludy” w Olsztynie, współzałożyciel pisma literackiego „Portret”. W latach 2005-2016 związany z Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie, gdzie odpowiadał za sprawy programowe i prowadził Scenę Margines. Jego sztuka Bar świętej krewety nadesłana na I Konkurs Dramaturgiczny STREFY KONTAKTU 2016 była prezentowana w formie czytania performatywnego na festiwalu czytań 4-5 czerwca 2016 w WTW.

 

Marcin Liber – jeden z najważniejszych polskich reżyserów teatralnych średniego pokolenia, scenarzysta, scenograf . Zaczynał jako aktor związany z poznańskim Teatrem Biuro Podróży. Założyciel Teatru Usta Usta. Jako reżyser debiutował w 2000 roku. Od tego czasu wyreżyserował ponad 20 spektakli, m.in. Śmierć Człowieka-Wiewiórki [Teatr Usta Usta, Poznań], ID, Makbet, Utwór o matce i ojczyźnie [Teatr Współczesny, Szczecin], Wesele [Teatr Polski, Bydgoszcz], III Furie [Teatr im. Heleny Modrzejewskiej, Legnica], Trash story [Lubuski Teatr im. Leona Kruczkowskiego, Zielona Góra], Na Boga! [Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego, Wałbrzych], Być jak Steve Jobs [Narodowy Stary Teatr, Kraków], Dogville [Teatr Nowy, Łódź].
Jest miłośnikiem kina, w szczególności Larsa von Triera, Davida Lyncha, Quentina Tarantino. Jest laureatem wielu nagród, m.in. Lauru Konrada na Festiwalu Sztuki Reżyserskiej Interpretacje w Katowicach.

 

Mirek Kaczmarek – absolwent Wydziału Komunikacji Wizualnej poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Scenograf, kostiumograf, artysta multimedialny, reżyser świateł. Od debiutu w 2001 stworzył oprawę wizualną do ponad stu trzydziestu spektakli teatralnych. Stale współpracował z Janem Klatą, Marcinem Liberem, Wiktorem Rubinem, Jarosławem Tumidajskim. Realizował także projekty teatralne z Mają Kleczewską, Barbarą Wysocką, Pawłem Łysakiem, Maciejem Podstawnym, Jakubem Roszkowskim, Tomaszem Hynkiem, Mikołajem Mikołajczykiem, Tomaszem Gawronem oraz Moniką Pęcikiewicz. Był autorem realizacji wizualnej polskiego pawilonu na 11. Quadriennale Scenografii i Architektury Teatralnej w Pradze [2007]. Laureat wielu nagród teatralnych. W 2012 roku nominowany do Paszportów „Polityki” w kategorii „teatr”. We Wrocławskim Teatrze Współczesnym pracował przy spektaklach: Odejście Głodomora Różewicza [reż. Piotr Kruszczyński, 2002], Uciekający samolot Donewa [reż. Jarosław Tumidajski, 2006], Produkt Ravenhilla [reż. Jakub Kamieński, 2008], Trans-Atlantyk Gombrowicza [reż. Jarosław Tumidajski, 2010], Klaus der Grosse [reż. Maćko Prusak, 2010]. Wraz z Janem Klatą zrealizował tu Transfer! [2006], Lochy Watykanu Gide'a [2004], Nakręcaną pomarańczę Burgessa [2005], a z Krystyną Meissner Balladynę Słowackiego [2006] oraz ...np. Majakowski [2008]. W roku 2014 stworzył scenografię, projekcje wideo i światła do spektaklu Tomasza Hynka Radio Armageddon. Transmisja.

 

Filip Kaniecki – producent, perkusista i okazjonalnie DJ wcześniej znany jako Monosylabikk, absolwent londyńskiej edycji Red Bull Music Academy. Na swoim koncie ma utwory wydawane m.in. w Berlinie, Los Angeles i Warszawie. Grał na scenach muzycznych festiwali we Francji, Estonii, Niemczech, Wielkiej Brytanii. Autor muzyki do spektakli Marcina Libera [m.in. Dyskretny urok burżuazji, Być jak Steve Jobs, Wesele, Jak umierają słonie, Media Medea, Dr. Strangelove, Klątwy, Fahrenheit 451]. Ostatnio współpracuje również z Justyną Wasilewską w projekcie ICANSWIM wyprodukowanym przez TR Warszawa. Jak sam to określa – w jego produkcjach klubowe struktury wypełnione są różnorodnymi samplami, a jego sety charakteryzuje stylistyczny eklektyzm.

 

 ©2017 Wrocławski Teatr Współczesny        

Fundatorem strony jest:

youtube
intagram
facebook
bilety