Strona wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

|wtw://prosta_historia

Wspomagaj swego ojca w starości, nawet jeśliby rozum stracił... nie pogardzaj nim...

fragment 

FRAGMENT NIEISTNIEJĄCEGO ŚWIATA
na podstawie Zapisków z nocnych dyżurów Jacka Baczaka

scenariusz, reżyseria, muzyka, światło: Jacek Bała

adaptacja: Agnieszka Bała

 

opis

W hospicjum spotykają się młody przebojowy reżyser realizujący reportaż i sędziwy autor wspomnień z pracy hospicyjnego sanitariusza, dożywający swoich dni w tym samym zakładzie, w którym niegdyś pracował.


„Zapiski z nocnych dyżurów” Jacka Baczaka to przejmujące wspomnienia autora, który przez trzy lata pracował w domu pomocy społecznej dla osób przewlekle chorych. Czterdzieści jeden nocy spędzonych na dyżurze składa się na wnikliwą opowieść o umieraniu. W tym wycinku – chciałoby się powiedzieć „fragmencie” – wspomnień znajdujemy refleksję zarówno nad fizjologią jak i metafizyką starości i śmierci. A także akceptację i szacunek.

 

1 szary ciemniejszy4 szary ciemniejszy NO PHOTO   
bilety
miejsca

nienumerowane
godzina
80 m
in.
bez przerwy
duza scena szary
Mała Scena

prapremiera: 12 kwietnia 2014

 

 

realizatorzy:

scenografia: Karolina Mazur

 

 

obsada:

Bogusław Kierc

Tomasz Cymerman [gościnnie]

 

 

linia4

 

|wtw://prosta_historia

Nad krótką historią XXI wieku ciążą doświadczenia XX wieku. Bez próby ich rozeznania nie sposób poruszać się w teraźniejszości, zrozumieć naszą tożsamość. Czym ten miniony wiek był, jaką wiedzę o człowieku odsłonił? Po cezurze milenium i końca wieku, przyszedł czas na podsumowanie pierwszego dwudziestolecia posolidarnościowej Polski. Do głosu dochodzą pokolenia, które wyrosły pozahistorią – poczynając od Generacji X, kończąc na Oburzonych. Chcemy ocalać proste historie, rejestrować ginące ślady przeszłości, które determinują teraźniejszość, dać sobie czas na zrozumienie tych doświadczeń, na rozpoznanie własnych historii. Oprócz spektakli opartych na literaturze faktu, reportażach, pamiętnikach, tekstach napisanych specjalnie dla nas planujemy w cyklu wtw:// prosta_historia także inne działania: spotkania, projekcje filmów, wystawy, koncerty czy wykłady – po prostu zapisy ludzkich losów, historie pojedynczych ludzi wpisujące się w Historię.

 

wokół spektaklu

Jest śmierć, bo nie ma śmierci
Karolina Okurowska, portal Teatr dla Was
czytaj więcej...

 

Rozmowa Małgorzaty Matuszewskiej z Jackiem Bałą
„Gazeta Wrocławska”
czytaj więcej...

 

Pamięć i śmierć
Karolina Augustyniak, wortal Dziennik Teatralny
czytaj więcej...

 

Rozmowa z Jackiem Baczakiem autorem książki Zapiski z nocnych dyżurów

czytaj więcej...

Więc to jest całe życie
Henryk Mazurkiewicz, portal Teatrdlawas.pl
czytaj więcej...

Relacja z prób do spektaklu Fragment nieistniejącego świata
Grzegorz Chojnowski, Wybieram Dwójkę", Program II Polskiego Radia
czytaj więcej...

 

 Uciec przed śmiercią w niepamięć
Karolina Obszyńska, portal Teatralia.pl
czytaj więcej...

  

 

linia4

 

„Czas i umysł. Może to wszystko było tylko tworem iluzji […] – nierzeczywistą taśmą, którą można ciąć, kleić, zatrzymywać, puszczać, cofać, mieszać z innymi. Czas wewnętrzny był bardziej skomplikowany od rzeczywistego.”

Zdania pochodzące z książki Jacka Baczaka „Zapiski z nocnych dyżurów” nadały kierunek naszym poszukiwaniom formy spektaklu. Razem z postacią cierpiącego na alzheimera Golibrody błądzimy w labiryncie jego umysłu, wracamy do czasów, kiedy odpracowywał służbę wojskową jako salowy w hospicjum i o tych doświadczeniach pisał książkę.

Interesuje nas duchowa strona jego choroby. Dlaczego chorzy cofają się do okresu sprzed dziesiątków lat, tak jakby próbowali rozwiązać sprawy wtedy nie rozwiązane, jakby tłumiona część ich osobowości, największe marzenia i pragnienia musiały wydostać się pod koniec życia? Postępująca degeneracja, aż do fazy embrionalnej, byłaby wtedy swoistą kapitulacją, rezygnacją z odpowiedzialności, wycofaniem z życia, na uporządkowanie którego nie starcza już sił...

W spektaklu pojawia się również postać Jakuba – reżysera zbierającego materiał do telewizyjnego reportażu o hospicjum. Obserwujemy w nim gamę uczuć, jakie w młodych ludziach budzi myśl o starości i umieraniu: niechęć wobec fizjologii, lęk przed własnym odejściem a także bliskich, bunt przeciwko konstrukcji świata, w którym życie ma koniec.

Obaj bohaterowie obok poetyckich monologów zaczerpniętych z książki Baczaka wypowiadają nasze przemyślenia i pytania uruchomione lekturą „Zapisków…” Czy możemy wykorzystywać wizerunki ludzi cierpiących i ich historie dla tak zwanej sztuki? Czy choroby i związanej z nią tożsamości chorego nie wybieramy dla własnych korzyści? Co by się stało, gdyby przestała istnieć śmierć? Nie staramy się znaleźć jednoznacznych odpowiedzi, ufamy raczej, że zmianę perspektywy, a co za tym idzie – wolność, umożliwia samo postawienie pytań.

Agnieszka Bała, Jacek Bała

 

 

trailer

wystawa

Premierze spektaklu Fragment nieistniejącego świata we Wrocławskim Teatrze Współczesnym towarzyszyła wystawa prac z drewna i gipsu zwane "deskami" autorstwa Jacka Baczaka, które publicznie zostały zaprezentowane po raz pierwszy.

fragment wystawa 1 fragment wystawa 2 fragment wystawa 3
fragment wystawa 4


fot. Marzena Waleńska

realizatorzy

Jacek Baczak  – z wykształcenia pedagog specjalny i pracownik socjalny. Na przełomie lat 80. i 90. podejmował się różnych zajęć, m.in. kopał studnie, pracował w transporcie, w sadzie owocowym, sprzątał. Służbę wojskową odpracował jako salowy w Domu Pomocy Społecznej dla nieuleczalnie chorych, gdzie pozostał na rok jako etatowy pracownik po skończeniu służby. Doświadczenia z tych trzech lat opisał w książce Zapiski z nocnych dyżurów, za którą otrzymał w 1996 r. Nagrodę Fundacji im. Kościelskich i Nagrodę Prezydenta Miasta Bielska-Białej IKAR ‘96. Ostatnio o Zapiskach... wspominał Stefan Chwin [magazyn „Gazety Wyborczej”, 01.12.2013 r.], polecając ją wśród innych pozycji jako wartościową lekturę dla licealistów. Nie publikował innych tekstów. Studiował w warszawskiej Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej, w Wyższej Szkole Administracji w Bielsku-Białej, ukończył tamtejsze Kolegium Pracowników Służb Społecznych. Pracuje w Miejskim Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Bielsku-Białej koordynując komisje złożone z lekarzy, psychologów, doradców zawodowych i pracowników socjalnych. Współpracuje również przy tworzeniu Indywidualnych Programów Rehabilitacji niepełnosprawnych pracowników zakładów pracy chronionej. Związany z górami Beskidu Żywieckiego i Tatrami. Najwyższy zdobyty szczyt to Dom [4545 m n.p.m] w Alpach Szwajcarskich. W wolnych chwilach kajakarz, m.in. przepłynął z przyjacielem Wisłę w szesnaście dni. W latach 1989 – 1999 r. miał pięć indywidualnych wystaw malarstwa olejnego w Bielsku-Białej, Warszawie i Nowym Sączu. Nie maluje od kilku lat. Tworzy z drewna i gipsu obiekty zwane przezeń „deskami”. Ich wybór został publicznie zaprezentowany po raz pierwszy we Wrocławskim Teatrze Współczesnym podczas wystawy towarzyszącej premierze "Fragmentu nieistniejącego świata".

linia4

Agnieszka Bała – aktorka, absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie [Wydział Lalkarski we Wrocławiu, 2007]. Dyplom zrealizowała w Teatrze Archa w Pradze. Współzałożycielka Teatru Drugiej Strony, wokalistka zespołu Janko Muzykant. Współpracowała z teatrami: Polskim w Bielsku-Białej, im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, Lalek „Rabcio” w Rabce-Zdroju oraz krakowskimi Barakah i Midraszowym.

linia4

Jacek Bała – absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie [Wydział Lalkarski we Wrocławiu, 2007 oraz Wydział Reżyserii w Krakowie, 2013]. Założyciel krakowskiego Teatru Drugiej Strony oraz zespołu Janko Muzykant. Za autorskie przedstawienie ESC [Escape From Freedom – Misterium] w 2007 r. na Festiwalu Teatralnym Zdarzenia – Tczew – Europa otrzymał nagrodę publiczności. Swoje spektakle pokazywał m.in. na festiwalach: Kultury Chrześcijańskiej w Łodzi [2007], Fama w Gdańsku [2009], Olsztyńska Trzydniówka Teatralna [2009], Sztuki 3M w Koszalinie [2012], Debiutantów „Pierwszy Kontakt” w Toruniu [2013], Forum Młodej Reżyserii w Krakowie [2013]. Za monodram K.(!) na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu otrzymał nagrodę Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego [2009] oraz drugą nagrodę na Przeglądzie Monodramu Współczesnego w Teatrze Stara Prochownia w Warszawie [2010]. Autor scenariuszy, wierszy, muzyki do własnych przedstawień. W 2000 r. wydał debiutancki tomik poezji Połykanie brzegów. Publikował m.in. w „Odrze”, „Undergruncie”, „Borussii”. W sezonie 2007/2008 aktor Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Wyreżyserował Proces Franza Kafki [Teatr Polski w Bielsku-Białej, 2011], Hetery na podstawie m.in. Dwóch Bakchid oraz Jeńców Plauta [Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, 2102], Szelmostwa Lisa Witalisa Jana Brzechwy [Teatr Lalek „Rabcio” w Rabce-Zdroju, 2012] oraz Ostatnie tango w Paryżu Roberta Alleya [Teatr Śląski w Katowicach, 2012], Król David Live! [Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu, 2014].

linia4

Karolina Mazur – scenografka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie [Katedra Scenografii, 2012], gdzie zajmowała się m. in. realizacją filmów animowanych w pracowni prof. Jerzego Kuci. Jej dyplomem była scenografia do spektaklu dyplomowego studentów Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie Healter Skelter Zygmunta Baumana w reż. Pawła Świątka [2012]. Projektowała scenografie i kostiumy do Ostatniego tanga w Paryżu Roberta Alleya w reż. Jacka Bały [Teatr Śląski w Katowicach, 2012], Dumanowskiego. Side B Wita Szostaka w reż. Sebastiana Krysiaka [Stary Teatr w Krakowie, 2013], Znikających szkół Hermiony G. w reż. Pawła Świątka [Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu, 2013], Króla Edypa wg Sofoklesa w reż. Jana Klaty [Stary Teatr w Krakowie, 2013]. W roku 2011 została finalistką konkursu Re-Act Fashion, na którym pokazała kolekcję ubrań „Snake”. Stypendystka programu Erasmus w Weissensee Kunsthochschule w Berlinie [2011].

 

Spektakl Fragment nieistniejącego świata brał udział w XXI edycji Konkursu na Wystawienie Sztuki Współczesnej.

21 Konkurs   Instytut Teatralny   MKiDN


Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej
ma na celu nagradzanie najciekawszych poszukiwań repertuarowych w polskim teatrze, wspomaganie rodzimej dramaturgii w jej scenicznych realizacjach oraz popularyzację polskiego dramatu współczesnego. Konkurs organizowany jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. W I etapie Konkursu spektakle ocenia Komisja Artystyczna w składzie: Jacek Sieradzki (przewodniczący), Andrzej Lis, Piotr Morawski, Łukasz Rudziński, Joanna Targoń, Mike Urbaniak, Kalina Zalewska.

 ©2017 Wrocławski Teatr Współczesny        

Fundatorem strony jest:

youtube
intagram
facebook
bilety