Strona wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

II Konkurs Dramaturgiczny STREFY KONTAKTU – rozstrzygnięty! Wyróżniony

Wyniki II Konkursu Dramaturgicznego STREFY KONTAKTU

Siedmioro laureatów II Konkursu Dramaturgicznego STREFY KONTAKTU wyjedzie z Wrocławia z nagrodami o łącznej wartości 110 tysięcy złotych ufundowanymi przez Miasto Wrocław oraz Pawła Korczaka - prezesa firmy COMEX. Trzy spośród nagrodzonych dramatów zostaną zrealizowane na scenie w tym i w przyszłym sezonie. Pozostałe prezentowane będą w postaci czytań na początku czerwca 2017 r.

 

 

Gala wręczenia nagród i pokaz fragmentów nagrodzonych tekstów zakończyły 24 marca 2017 roku II Konkurs Dramaturgiczny STREFY KONTAKTU zorganizowany wspólnie przez Wrocławski Teatr Współczesny oraz Miasto Wrocław.

 

Jury w składzie: prof. Zbigniew Majchrowski [przewodniczący], Małgorzata DziewulskaMarcin KościelniakBarbara Wysocka, przyznało dwie równorzędne pierwsze nagrody w wysokości 30 000 zł każda. Otrzymały je Malina Prześluga za dramat pt. Nie ma oraz Sandra Szwarc za dramat pt. Doppelganger. Drugą nagrodę – 25 000 zł – odebrała Magdalena Tulli za swój debiut dramaturgiczny pt. Albo umrzeć. Trzecia nagroda i suma 15 000 zł przypadła Agnieszce Jakimiak za Kryształowy Pałac.

 

Podczas Festiwalu Dramatu STREFY KONTAKTU. CZYTANIA 3 i 4 czerwca 2017 r. zaprezentowane zostaną cztery dramaty nagrodzone przez Jury oraz Pradziady Wojciecha Kuczoka. Czytania performatywne powstaną w WTW oraz w Teatrach: Kochanowskiego w Opolu, Szaniawskiego w Wałbrzychu, Modrzejewskiej w Legnicy.

 

Komisja Artystyczna Wrocławskiego Teatru Współczesnego pod przewodnictwem dyrektora teatru Marka Fiedora przyznała nagrody w postaci realizacji scenicznych i Nagrodę Pawła Korczaka. Jeszcze w tym sezonie odbędzie się prapremiera sztuki Marty Guśniowskiej Poczekalnia sześć-dwa-zero [reż. Marek Fiedor, koprodukcja WTW i PWST Wrocław]. W sezonie 2017/2018 w WTW powstaną spektakle na podstawie Pidżamowców Mariusza Sieniewicza [reż. Krzysztof Czeczot] oraz Pani Furii Grażyny Plebanek, która zadebiutowała w konkursie jako dramatopisarka [reż. Krzysztof Skonieczny]. Grażyna Plebanek została także laureatką Nagrody Pawła Korczaka [10 000 zł], za wnikliwe rozpoznanie i oryginalne przedstawienie zagrożeń współczesnego świata.

 

Goście Gali obejrzeli fragmenty nagrodzonych dramatów w krótkim widowisku w wykonaniu aktorów teatrów wrocławskich i studentów PWST. Fragmenty siedmiu różnych sztuk ułożyły się w ironiczną, celną i bolesną diagnozę współczesności. Był tu dialog o niełatwych rodzinnych relacjach, próby odnalezienia się w nowych, uwierających realiach, bezradność wobec bezlitosnych reguł życia, bezrefleksyjne poddanie się absurdalnym zasadom konsumpcjonizmu, a nawet groteskowy pokaz mody.

 

Pokaz przygotowali: Krzysztof Czeczot [scenariusz i reżyseria], Maryna Wyszomirska [scenografia i kostiumy], Adam Walicki [muzyka] i Jakub Lech [projekcje]. Wystąpili: Anna Błaut, Anna Kieca, Krzysztof Zych, Wiesław Cichy [gościnnie], Marek Kocot [gościnnie], Piotr Łukaszczyk [gościnnie] oraz studenci PWST: Malwina Brych, Magdalena Gorzelańczyk, Wioletta Kopańska, Magdalena Lamża, Aleksandra Pałka, Pamela Płachtij, Paulina Wosik, Michał Bajor, Mariusz Bąkowski, Kacper Gaduła, Jan Kardasiński, Grzegorz Karłowicz, Igor Kowalunas, Krzysztof Satała, Tomasz Taranta, Adam Turczyk, Mateusz Wiśniewski. Walki bokserskie: Konrad Bartosiak i Bartłomiej Korzeniowski.

 

W zakończonym dziś Konkursie wzięło udział trzydziestu dwóch autorów [w tym dwa pisarskie duety]: Justyna Bargielska, Mariusz Bieliński, Szymon Bogacz, Zuzanna Bućko, Beniamin Bukowski, Michał Buszewicz, Marcin Cecko, Joanna Gerigk, Antonina Grzegorzewska, Marta Guśniowska, Inga Iwasiów, Agnieszka Jakimiak, Marek Krajewski, Wojciech Kuczok, Janusz Margański, Monika Muskała, Paweł Passini, Grażyna Plebanek, Malina Prześluga, Zyta Rudzka, Mariusz Sieniewicz, Krzysztof Siwczyk, Krzysztof Sowiński, Filip Springer, Małgorzata Szczerbowska, Dagna Ślepowrońska, Tomasz Śpiewak, Sandra Szwarc, Magdalena Tulli, Agnieszka Wolny-Hamkało, Ewa Wyskoczyl, Wojciech Ziemilski.

 

***

 

Zamknięty Konkurs Dramaturgiczny STREFY KONTAKTU organizowany jest co dwa lata. Pierwsza edycja odbyła się w 2015 roku. Spośród 31 utworów Jury w składzie: Zbigniew Majchrowski [przewodniczący], Marcin Kościelniak, Stanisław Obirek, Jerzy Pietraszek i Weronika Szczawińska, wyłoniło trójkę laureatów. Pierwszej nagrody nie przyznano. Drugą otrzymali ex equo Malina Prześluga za tekst Garnitur Prezydenta [prapremiera w WTW 5 marca 2016 r., reż. Cezary Iber] oraz Bogusław Kierc za utwór Łzawe zjawy roku pamiętnego [czytanie performatywne w WTW podczas DNI PATRONÓW 4 grudnia 2016 r., reż. Tomasz Cymerman]. Trzecia nagroda trafiła do Lidii Amejko za dramat Silesia, Silentia [prapremiera w WTW 23 stycznia 2016 r., reż. Marek Fiedor]. Podczas festiwalu czytań w czerwcu 2016 r. młodzi reżyserzy przygotowali pięć tytułów: Lena Frankiewicz – Dzieci Wojciecha Ziemilskiego, Judyta Berłowska – Drzewom nie wypadają włosy Małgorzaty Szczerbowskiej, Tomasz Cyz – Wolfgang Amadeusz Moz Michała Bajera, Agata Dyczko – Kunstkammer Agnieszki Jakimiak, Tomasz Szczepanek – Bar Świętej Krewety Mariusza Sieniewicza.

 

Sztuki napisane na I Konkurs Dramaturgiczny STREFY KONTAKTU 2016 żyją własnym życiem. 15 października 2016 r. Teatrze Nowym w Zabrzu odbyła się premiera Garnituru Prezydenta w reż. Julii Mark, a 6 stycznia 2017 r. w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – prapremiera Dziecka Ingi Iwasiów w reż. Martyny Łyko. Miesięcznik „Dialog” opublikował sześć konkursowych dramatów: Holoubek, syn Picassa Sebastiana Majewskiego [nr 12/2015, autor: pilgrim/majewski], Silesia, Silentia Lidii Amejko [nr 1/2016], Dziecko Ingi Iwasiów [nr 5/2016], Ośrodek Antoniego Ferencego [nr 6/2016], Łzawe zjawy roku pamiętnego Bogusława Kierca [nr 10/2016], Piwnica Gabrieli i Moniki Muskały [nr 12/2016 jako Cicha noc, autor: Amanita Muskaria].

 

BTW_PHOTOGRAPHERS_MAZIARZ_RAJTER-0103 BTW_PHOTOGRAPHERS_MAZIARZ_RAJTER-3622 BTW_PHOTOGRAPHERS_MAZIARZ_RAJTER-3629 BTW_PHOTOGRAPHERS_MAZIARZ_RAJTER-3647 BTW_PHOTOGRAPHERS_MAZIARZ_RAJTER-9833 BTW_PHOTOGRAPHERS_MAZIARZ_RAJTER-9896

 

fot. BTW photographers Maziarz Rajter

 

Marta Guśniowska POCZEKALNIA SZEŚĆ-DWA-ZERO

guśniowska

POCZEKALNIA SZEŚĆ-DWA-ZERO to zbiór luźno połączonych opowieści, nacechowanych humorem i absurdem. Punktem wyjścia jest historia Mężczyzny, który z powodu hałaśliwego sąsiada, a później i niesprzyjających warunków pogodowych trafia w niezwykle miejsce zwane poczekalnią, po brzegi wypełnione najróżniejszymi osobowościami, snującymi swe dziwaczne historie... Nie interesuje mnie Teatr będący odzwierciedleniem rzeczywistości – mój Teatr to mocno zakrzywione zwierciadło, upaskudzone absurdami, jak szyba balkonowa nosem naszego pupila. :-)

fot. archiwum prywatne

Marta Guśniowska [1979, Międzyrzecz Wielkopolski] – autorka blisko stu sztuk dla dzieci i młodzieży, kilkadziesiąt z nich wystawiono w Polsce i za granicą [Czechy, Węgry, Słowacja, Rosja, Kanada], dramaturg w Białostockim Teatrze Lalek. Napisała m.in.: A niech to Gęś kopnie! [I nagroda w XXVII Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, Poznań 2014], Brak sensu, Aniołek, Żyrafa i Stołek...Krokus-PokusOny [nagroda w 24. Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, Poznań, 2013], O rycerzu Pryszczycerzu i Królewnie Pięknotce [wyróżnienie w 13. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej] , Marvin [I nagroda w XXVII Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, Poznań 2016], O mniejszych braciszkach świętgo Franciszka [wyróżnienie w 15. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, 2009], Urodziny w Nigdylandii [III nagroda w 25. Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, Poznań, 2014]. W Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU uczestniczy po raz drugi.

 

Agnieszka Jakimiak KRYSZTAŁOWY PAŁAC

jakimiakBezpośrednim impulsem do napisania KRYSZTAŁOWEGO PAŁACU była refleksja o istocie kolekcjonowania, gromadzenia, multiplikowania i zwielokrotniania dóbr, artefaktów i obiektów artystycznych. Kryształowy Pałac stworzony przez Josepha Paxtona w połowie XIX wieku stanowi pretekst do rozważań o procesie konsumpcji kultury i jej instrumentalizacji, ale służy także za bodziec do przemyślenia klasowych rozwarstwień w europejskich społeczeństwach. Opisy poszczególnych ekspozycji tworzą niekompletną i fragmentaryczną strukturę, która ma uchwycić relację między zaspokojeniem pragnienia zwiedzających a wyzyskiem wpisanym w proces tworzenia kulturowego dziedzictwa.

fot. Mateusz Atman

Agnieszka Jakimiak [1987, Łódź] – dramaturżka i eseistka, recenzentka teatralna i filmowa, w teatrze współpracowała z reżyserami: Oliverem Frljiciem [Nie-Boska Komedia. SzczątkiNie-Boska Komedia. Wyznanie], Weroniką Szczawińską [Jak być kochanąRe//mix: Lidia Zamkow: 2 albo 3 rzeczy, które o niej wiemArtyści prowincjonalniGeniusz w golfieWojny, których nie przeżyłam], Katarzyną Szyngierą [Przypisy do PowstaniaAutobus jedzieTajemniczy ogród – realizacja w WTW, 2014]. Współautorka interdyscyplinarnego projektu Usland. Śladami Leonarda Z. na Kultursymposium w Weimarze i na Konfrontacjach Teatralnych w Lublinie. Uczestniczka Forum Dramatopisarskiego przy Festiwalu Neue Stucke aus Europa w Wiesbaden. Publikowała na łamach: „Dwutygodnika”, „Didaskaliów”, „Kina”, „Res Publiki Nowej”, „Ha!artu”. Jej sztuka Kunstkammer nadesłana na I Konkurs Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU 2016 była prezentowana w formie czytania performatywnego na festiwalu czytań 4-5 czerwca 2016 w WTW.

 

Grażyna Plebanek PANI FURIA

plebanekEddie, gawędziarz z Kinszasy, przyjeżdża razem z rodziną do Belgii. Stopniowo traci swój dar snucia opowieści, nowe miasto go nie inspiruje. Dzieci na początku czują się inne, obce w świecie, który inaczej pachnie, smakuje. Z czasem wywalczają sobie tu swoje miejsce, niekiedy uciekając się do przemocy. Poczucie obcości będzie im stale towarzyszyć. Podobnie, jak potrzeba przynależenia – do narodu, rodziny, paczki z podwórka, kolegów z pracy. To rzecz o desperackiej walce przeciwieństw, Swój – Obcy. O przyciąganiu i odrzucaniu się płci, ras, kultur i stereotypów w Europie w czasach migracji, zmian ekonomicznych i kulturowych. W centrum tej opowieści znajduje się dziewczyna, kobieta zmuszona dokonywać ciągłych wyborów w tej niewyraźnej rzeczywistości. I złość, której nie wolno jej okazać.

fot. Emil Biliński

Grażyna Plebanek [1967, Warszawa] – pisarka, felietonistka, pracowała jako dziennikarka dla Agencji Reutera i „Gazety Wyborczej". Felietonistka „Polityki", „Wysokich Obcasów Extra" i magazynu „Trendy", publikuje też m.in. w „Wysokich Obcasach", „Lampie", „Newsweeku", „Elle", „Pograniczach". Autorka bestsellerowej powieści Nielegalne związki [2010]  wydanej także w Anglii [2012, Stork Press] i USA [2013, New Europe Books], która znalazła się na liście światowych lektur wartych przeczytania. Napisała również powieści Pudełko ze szpilkami [2002], Dziewczyny z Portofino [2005], Przystupa [2007], Bokserka [2014], Pani Furia [2016] oraz tom esejów literackich Córki Rozbójniczki [2013]. Mieszka w Brukseli. Jest laureatką austriackiej nagrody Złote Sowy za promowanie Polski za granicą. Znalazła się w międzynarodowej grupie artystów, których portrety autorstwa belgijskiego fotografa Stephana Vanfleterena można oglądać na wystawie otwartej w 2009 w Brukseli przez kolejne dziesięć lat.W II Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU debiutuje jako dramatopisarka.

 

Malina Prześluga NIE MA

przeslugaWieś dziś postrzegana jest dwojako – jako źródło wszelkiej zarazy, głupoty, plugastwa, zwyrodnienia, patologii, biedy, prostactwa, obciachu i nieszczęścia – jako miejsce, z którego trzeba uciekać, którego należy się bać lub z którego można się śmiać – taki „Dom zły”. Albo jako upragniony azyl, umajona idylla z kurką, kózką, konikiem, mlekiem od krowy, świergotem ptaszków i zapachem siana – czyli przedmiot pożądania klasy średniej ciężkopracującej – domek na wsi, dacza, wieś weekendowa, wieś prozdrowotna, ratunek od zła tego świata. I choć moje korzenie są we wsi, choć wspomnienia z dzieciństwa wokół niej krążą, nie mam dziś prawa pisać o niej prawdy – nie znam prawdy! Napisałam więc czystą nieprawdę, opartą na pseudorealnych problemach i pseudorealnych postaciach, zbudowaną tak, by z jednej strony pod prawdę się podszywała, z drugiej jednak obnażała, jak płaskie i pozbawione szacunku jest dziś myślenie o wsi. Pseudorealizm, tak jednym słowem nazwałabym wytrych do tego tekstu.

fot. Piotr Delimata

Malina Prześluga [1983, Trzcianka] – autorka dramatów i prozy, dramaturg Teatru Animacji w Poznaniu. Tworzy głównie dla dzieci i młodzieży. Na jej twórczość dramaturgiczną składają się m.in.: PinokioSmokiDziób w dzióbŚwiatełkoStopklatkaNic, Dzika Mrówka, Adam i EwaNajmniejszy Bal ŚwiataJak Jest. Twórczość prozatorska: Bajka i MajkaZiuziaZiuzia i coś niezwykłegoBajka o włosie PatrykuBajka o starej babci i molu ZbyszkuA morze nie. Wielokrotnie nagradzana, m.in. nagrodą indywidualną w 19. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za tekst Chodź na słówko oraz Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzaty Omilanowskiej za dokonania w dziedzinie literatury i dramaturgii dla dzieci [2015]. Jej dramaty publikowane były w czasopiśmie DIALOG. Zdobywczyni drugiej nagrody [pierwszej nie przyznano] za sztukę Garnitur Prezydenta w I Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU 2016 [premiera 5 marca 2016, WTW].

 

Mariusz Sieniewicz PIDŻAMOWCY

sieniewiczPIDŻAMOWCY to zbiorowe theatrum lęku przed reglamentacją „życia bez bólu”. Największą nierównością społeczną, jaka nas czeka, a może już się dokonuje, jest fizyczne cierpienie wobec terroru szczęśliwego, bezbolesnego życia, które oferuje współczesna kultura pod postacią zaawansowanej farmakologii. Jedni, zazwyczaj nieliczni, mają do niej dostęp, reszta – nie. Innymi słowy: bogatym – morfina, biednym – polopiryna. To zapis rewolty i utopijne marzenie o świecie, w którym możemy unieważnić, zniszczyć ból. To religia przyszłości. Bo przerastają nas nasze cierpiące, umierające ciała, a metafizyczna perspektywa już nie wystarcza. Chrystus cierpiał na krzyżu i nie znalazł się nikt, kto podałby mu znieczulenie. My, bez znieczulenia – pojmowanego i dosłownie, i w przenośni – nie umiemy wytrzymać w rzeczywistości, którą sami stwarzamy.

fot. Grzegorz Czykwin/Gazeta Olsztyńska

Mariusz Sieniewicz [1972, Olsztyn] – pisarz, eseista, felietonista. Po debiutanckiej powieści Prababka napisał także powieść Czwarte niebo [nominacje do Paszportów "Polityki" i Nagrody Literackiej NIKE], zbiór opowiadań Żydówek nie obsługujemyRebeliaMiasto Szklanych SłoniSpowiedź Śpiącej KrólewnyWalizki hipochondryka. Adaptacje jego prozy były wystawiane w teatrach: Łaźnia Nowa w Krakowie, im. Jaracza w Olsztynie, Śląskim w Katowice, Polskim we Wrocławiu. Twórca audycji radiowych oraz happeningów. Tłumaczony na niemiecki, rosyjski, węgierski, chorwacki i litewski. Jeden z pomysłodawców Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Demoludy w Olsztynie, współzałożyciel pisma literackiego „Portret”. W latach 2005-2016 związany z Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie, gdzie odpowiadał za sprawy programowe i prowadził Scenę Margines. Jego sztuka Bar świętej krewety nadesłana na I Konkurs Dramaturgiczny STREFY KONTAKTU 2016 był prezentowany w formie czytania performatywnego na festiwalu czytań 4-5 czerwca 2016 w WTW.

 

Sandra Szwarc DOPPELGANGER

szwarcInspiracją do napisania tekstu był temat bliźniąt i różnorakich zjawisk związanych z posiadaniem, bądź nieposiadaniem rodzeństwa bliźniaczego. Wiele jest dobrze udokumentowanych, fascynujących historii osób dotkniętych tzw. syndromem twinless twin (bliźniaka – bez bliźniaka). W relacjach tych osób uderzająca jest siła i stopień złożoności więzi pomiędzy rodzeństwem, porównywalna chyba tylko do połączeń nerwowych pomiędzy poszczególnymi organami ciała. I tak jak utracona dłoń, utracony bliźniak pozostawia po sobie ból fantomowy, który jest (którego nie ma?) do końca życia.

fot. Marek Głuszczak

Sandra Szwarc [1989, Koszalin] – absolwentka Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie fortepianu, Uniwersytetu Gdańskiego [wiedza o teatrze] oraz Południowobałtyckiej Akademii Teatru Niezależnego. Dwukrotna finalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej – za sztukę Von Bingen. Historia prawdziwa [2015] oraz Supernova Live [2016] którą wyróżniono Alternatywną Nagrodą Dramaturgiczną. Laureatka nagrody Talanton 2016 za debiut dramaturgiczny w Teatrze Polskiego Radia. Słuchowisko na podstawie dramatu Von Bingen. Historia prawdziwa, które powstało w Teatrze Polskiego Radia [reż. Waldemar Modestowicz], zdobyło Grand Prix konkursu radiowego na Festiwalu „Dwa Teatry” w Sopocie [2016]. Słuchowisko zostało także zakwalifikowane do finału jubileuszowego XX Festiwalu Prix Marulić w Chorwacji.

 

Magdalena Tulli ALBO UMRZEĆ

tulliKiedy dostałam zaproszenie do napisania dramatu, od razu pomyślałam o pewnym zdjęciu z albumu rodzinnego przyjaciół, Niemców. Mam je, bo tak mnie poruszyło, że natychmiast je dla mnie zeskanowali. Znałam losy wszystkich postaci z tego zdjęcia, posłużyłam się też faktami z opowieści innych osób, a dużo, rzecz jasna, zmyśliłam, żeby to wszystko złożyło się w całość, czyli w dialogi eskalujące napięcie. W naszej części Europy przeszłość jest jak grzęzawisko, wciąga kolejne pokolenia. O tym opowiada ta sztuka.

fot. Adrian Blachut 

Magdalena Tulli [1955, Warszawa] – pisarka i tłumaczka, członkini Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, laureatka Nagrody Kościelskich w 1995 r., pięciokrotna finaliska Nagrody Literackiej Nike: W czerwieni [1999], Tryby”[2004], Skaza [2007], Włoskie szpilki [2012], Szum [2015]. Książka Włoskie szpilki znalazła się również w finale Wrocławskiej Literackiej Nagrody Europy Środkowej  Angelus w 2012 r. oraz otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia i Nagrodę Literacką Gryfia. Jej utwory tłumaczone były na angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, chorwacki, słoweński, czeski, węgierski, włoski, szwedzki, łotewski i litewski. Laureatka pierwszej edycji Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima przyznawanej za całokształt twórczości [2013]. Przetłumaczyła m.in. „Utraconą” Marcela Prousta [2001], tom opowiadań Gniew niebios Fleur Jaeggy [1999] – za co otrzymała nagrodę „Literatury na Świecie” – oraz Długi dzień Ameriga Italo Calvino. W II Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU debiutuje jako dramatopisarka.

 ©2017 Wrocławski Teatr Współczesny        

Fundatorem strony jest:

youtube
intagram
facebook
bilety
Follow Us