Strona wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
Error:
  • JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 42
k bBS hyf 43   MM0 3927   04 Garnitur Prezydenta
HOPLA, ŻYJEMY!   GWIAZDA   GARNITUR PREZYDENTA
Krystyna Meissner   Helmut Kajzar   Malina Prześluga
         
duza scena szary

Duża Scena na Strychu
  duza scena szary

Scena na Strychu
  duza scena szary

Duża Scena
godzina
90 min.
[bez przerwy]
  godzina
75 min.
[bez przerwy]
  godzina
110 min.
[bez przerwy]
         
         

Tytułowym ,,hotelem California" okazuje się - przewrotnie - dom spokojnej starości. Jego pensjonariuszami są niemal wszyscy aktorzy występujący w tym spektaklu. Stanowią oni cały przekrój ludzkich osobowości. Od małej dziewczynki, przez amanta, po zgorzkniałą damę. Meissner nie poprzestaje na wywołaniu prostego współczucia. Z jednej strony zwraca się do widowni niebezpośrednio, pokazując osamotnienie starszych ludzi. Osadzeni (czy to właściwe słowo?) w ośrodku są skazani tylko na siebie, chociaż nie mogą przekraczać granic własnej intymności. W dodatku niemal wszyscy są uwięzieni we własnych urojeniach. Łatwo jest się śmiać ze starczego uwiądu. Często robi się tak w amerykańskich komediach.

 

Aktorka, która wielkie role ma już za sobą, niespełniona matka, starzejąca się kobieta – czy taką rolę może zagrać mężczyzna? Czy może stworzyć przejmującą postać, która jednocześnie budzi współczucie, ale też odrazę? Maciej Tomaszewski udowadnia, że płeć ma tu drugorzędne znaczenie, liczą się emocje i kreowana przez niego postać o wielu twarzach.

„Gwiazda” posiada wszelkie atrybuty gwiazdy – białe futro z trenem, garderobę pełną kostiumów, lustro z żarówkami i przeszłość, w której wcielała się w wielkie role. Udziela wywiadów, błyszczy w świetle reflektorów, ale gdy te gasną zaczyna się jej frustracja i samotność.

 

Pretekstem zdarzeń jest gówniany zamach na prezydenta, inaczej się tego nazwać nie da. To potworny żart, lecz odmieniane na tysiąc sposobów przez media teorie zamachów i spisków są dominantą współczesnego dyskursu politycznego i medialnego. Dziwne, lecz rzadko inspirują dzieła sztuki. Prześluga po babsku (to komplement) tupnęła! Garnitur prezydenta rewelacyjnie reaguje na tę histerię historii, zadając proste pytanie – kiedy wojna i z kim? I drugie, jeszcze wyrazistsze – kiedy apokalipsa? W tym sensie jest to literatura social fiction pierwszego gatunku.

         
wiecej pomaranczowy   wiecej pomaranczowy   wiecej pomaranczowy
         
30 marca | CZ | 19:15   4 kwietnia | WT | 19:00   7 kwietnia | PT | 19:15
 kup bilet pomaranczowy    kup bilet pomaranczowy    kup bilet pomaranczowy
         
31 marca | PT | 19:15   5 kwietnia | ŚR | 19:00   8 kwietnia | SB | 19:15
 kup bilet pomaranczowy    kup bilet pomaranczowy    kup bilet pomaranczowy
         
1 kwietnia | SB | 19:15   6 kwietnia | CZ | 19:00   9 kwietnia | ND | 19:15 
 kup bilet pomaranczowy    kup bilet pomaranczowy    kup bilet pomaranczowy
         
2 kwietnia | ND | 18:15        
 kup bilet pomaranczowy        
         
         
         
         

 ©2017 Wrocławski Teatr Współczesny        

Fundatorem strony jest:

youtube
intagram
facebook
bilety
Follow Us