Dybuk

Dybuk

według dramatu Dybuk Szymona Anskiego i opowiadania Hanny Krall pod tym samym tytułem pomieszczonym w tomie Dowody na istnienie

Dybuk w folklorze żydowskim oznacza duszę zmarłego grzesznika, która zamieszkała w ciele osoby żyjącej. Sztuka Szymona Anskiego z 1919 r. opowiada o tragicznej miłości Lei i Chanana. Ojciec Lei łamie obietnicę złożoną Chananowi i oddaje córkę innemu mężczyźnie. Zrozpaczony Chanan umiera, a jego duch wstępuje w dziewczynę. Nowela Hanny Krall dzieje się współcześnie i opowiada o Adamie S., Amerykaninie, który odkrywa w sobie dybuka przyrodniego brata zamordowanego w getcie warszawskim.

"Dybuk Anskiego w kontekście opowiadania Krall nabrał nowego życia. Stawia pytania o naszą duchowość kiedyś, czyli dzisiaj. Tekst Krall odziera sztukę Anskiego z legendy, dodając historii. (...) Hanna Krall mówi, że kochamy nasze dybuki, które stają się sposobem na przetrwanie świata. (...)
Dybuk nadaje sens egzystencji, oddaje światu sprawiedliwość. Współcześnie jest uosobieniem pamięci, której nie chcemy się pozbyć, którą chcemy kultywować w sobie, pamięci, która nas dzisiaj ocala. To ona nadaje sens naszemu życiu. (...)" (Krzysztof Warlikowski, "Tygodnik Powszechny")

Koprodukcja: Teatr Rozmaitości w Warszawie, Wrocławski Teatr Współczesny, THEOREM, Festival d’Avignion.

Przekład sztuki Anskiego (wg hebrajskiego tłumaczenia Bialika): Awiszaj Hadari. Adaptacja i reżyseria: Krzysztof Warlikowski. Scenografia: Małgorzata Szczęśniak. Muzyka: Paweł Mykietyn. Reżyseria świateł: Felice Ross (Izrael).

Występują: Magdalena Cielecka, Stanisława Celińska/ Ewa Dałkowska, Renate Jett (Austria)/ Ewa Błaszczyk, Maria Maj/ Irena Laskowska, Maria Łozińska, Orna Porat (Izrael)/ Redbad Klijnstra, Robert Gonera/ Andrzej Chyra, Marek Kalita, Zygmunt Malanowicz, Jacek Poniedziałek, Jerzy Senator, Maciej Tomaszewski, Tomasz Tyndyk.

Prapremiera: 6.10.2003 na festiwalu "Dialog-Wrocław"
Czas trwania: 3 godz. (bez przerwy).